و روزه بر او و همچنين مسّ نوشتهء قرآن و خواندن سوره‌هاى چهارگانه عزايم و داخل شدن در مسجد الحرام و مسجد النبى و توقف در ساير مساجد و واجب بودن قضاء روزه بر او ، نه نماز و غير اينها ، به تفصيلى كه در حيض گذشت ، همانند زن حائض است . ( 1 ) غسل مسّ ميت ( 2 ) مسّ بدن انسان مرده ، بعد از سرد شدن تمام جسد و قبل از تمام شدن غسلش ، سبب وجوب غسل مسّ ميت مىشود ، و مسّ بدن ميّت بعد از تمام شدن غسلش اگر چه غسل اضطرارى باشد ، مانند آنكه در اثر نبود سدر و كافور غسلهاى سه‌گانه با آب خالص باشد . بلكه اگر چه غسل دهنده در اثر نبود مسلمان هم جنس - مرد يا زن - شخص كافرى باشد سبب وجوب غسل مسّ ميّت نمىشود ولى بنابر احتياط مستحب به غسل كافر ، اكتفا نشود . و در صورتى كه غسل دادن ميّت ممكن نباشد ، تيمم به جاى غسل و ملحق به آن است ، اگر چه احتياط مستحب آنست كه ملحق به آن نباشد و در ميت فرقى بين مسلمان و كافر و بزرگ و كوچك ، حتى سقطى كه چهار ماهش تمام باشد نيست ، همانطورى كه بين اعضاء روح‌دار و غير آن ، مس‌كننده باشند يا مس شونده بعد از آنكه عرفا صدق مس كند ، فرقى نيست ، بنابراين اگر ناخن او به ناخن ميت برسد بايد غسل كند ، البته اگر موى ميّت مسّ شود و يا موى انسان به ميّت برسد ، غسل ندارد . ( 3 ) مسألهء 1 - قطعه‌اى كه از بدن انسان زنده جدا شده ، مسّ آن مانند مسّ ميّت ، موجب غسل است در صورتى كه داراى استخوان باشد نه خالى از آن و احتياط مستحب آنست كه استخوان تنها ، به گوشت داراى استخوان ملحق باشد اگر چه بنابر اقوا ملحق نيست . اما قطعه‌اى كه از بدن ميّت جدا شده باشد مسّ هر چيزى كه در وقت اتّصال با ميّت غسل داشته باشد ، در وقت جدا بودن از آن هم غسل دارد . ( 4 ) مسألهء 2 - شهيد مانند ميّت بعد از غسل است و لذا مسّ شهيد غسل ندارد . و همچنين مسّ كسى كه قتل او به عنوان قصاص يا حد واجب است و امر مىشود غسلش را مقدم داشته تا كشته شود . ( 5 ) مسألهء 3 - اگر بعد از مسّ بدن ميت ، شك كند كه قبل از سرد شدن ، مسّ كرده يا بعد از آن غسل بر او واجب نيست . و همچنين است اگر شك كند ميّتى را كه مسّ كرده ، شهيد بوده يا نه ، بر خلاف آنكه شك كند كه مسّ او قبل از غسل دادن بوده است و يا بعد از آن كه غسل بر او واجب است .